Zaburzenia odżywiania są stanami behawioralnymi, które charakteryzują się poważnymi oraz uciążliwymi zaburzeniami zachowań jednostki względem jedzenia, związany jest z tym silny niepokój oraz stres przed spożywaniem posiłków. Najczęstsze zaburzenia to jadłowstręt psychiczny (anoreksja) i bulimia.
Zaburzenia odżywiania
Objawy anoreksji
Każdy rodzaj zaburzeń różni się od siebie objawami. Jadłowstręt psychiczny, czyli anoreksja jest zaburzeniem odżywiania zagrażającym życiu chorego. Charakterystyką tego zaburzenia jest nadmiernie niska masa ciała (BMI poniżej 17), ogromny lęk przez zwiększeniem tej masy oraz dysforia ciała. Osoby chore na anoreksję obsesyjnie kontrolują swoją wagę oraz pomiary sylwetki, często w sposób znaczący zaburza to ich aktywność życiową. Najczęstszą przyczyną zgonu jest hipokaliemia.
Objawy bulimii
Bulimia jest również potencjalnie zagrażającym życiu zaburzeniem odżywiania. Osoby z bulimią naprzemiennie mają epizody kompulsywnego objadania się oraz przeczyszczania żołądka. Choroba wiąże się z brakiem kontroli nad jedzeniem. Z powodu poczucia wstydu bądź winy, chorzy po zjedzeniu dużych ilości jedzenia próbują się ich pozbyć z żołądka za pomocą wymuszania wymiotów lub przy użyciu środków przeczyszczających. W odróżnieniu od anoreksji, bulimia często ma późniejszy początek, w 16-20 roku życia. W wielu przypadkach osoby chorujące na anoreksję, w późniejszych latach życia kontynuują zaburzenia odżywiania rozwijając bulimię.
Terapia poznawczo-behawioralna ma pozytywne skutki w leczeniu zaburzeń odżywiania. Psychoterapia oparta jest na potwierdzonym badaniami protokole. W przypadku zbyt masy ciała (BMI poniżej 15) często terapia stacjonarna nie jest możliwa, do momentu gdy pacjent nie wyrówna wagi.
