Francine Shapiro w 1987r. opracowała protokół do pracy nad doświadczeniami traumatycznymi poprzez ruch gałek ocznych. W następnych latach, terapia EMDR zyskiwała coraz większą popularność i potwierdzenia skuteczności tej metody.
Terapia EMDR (Eye Movement Desensitization and Reprocessing) wykorzystywana jest przede wszystkim do pracy z pacjentami, którzy przeżyli traumę jednorazową i/lub złożoną i dostali diagnozę PTSD oraz Complex PTSD.
Terapia EMDR polega na przetwarzaniu informacji przez półkule mózgowe z wykorzystaniem bilateralnej stymulacji, tak aby odpowiednio skupić się na myślach i emocjach pozostałych po traumatycznym zdarzeniu. Po przywołaniu traumatycznego wspomnienia, dochodzi do odwrażliwienia za pomocą ruchu gałek ocznych, dotyku (tapping) lub słuchu.
Ideą jest wykorzystanie naturalnej tendencji mózgu do samoleczenia. Celem przetwarzania jest obniżenie lęku, uspokojenie układu nerwowego, tak aby mógł powrócić do równowagi i wzmacnianie poczucia bezpieczeństwa.
Terapia EMDR jest rekomendowana przez Światową Organizację Zdrowia oraz Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne jako jedna z najskuteczniejszych metod leczenia traumy.
